Monument overstroming Maas in Grevenbicht
mde

Als vannacht het vuurwerk in veel kleuren en fonkelende sterren uit elkaar spat, is het 94 jaar geleden, dat bewoners van het Maasdal en de rest van het Nederlandse rivierenland één van de vreselijkste nieuwjaarsnachten uit de geschiedenis beleefden. Een enorme vloedgolf sloeg over de dijken heen of doorboorde die op de vele zwakke plekken die toen de dijklichamen kwetsbaar maakten. De Maasdorpen binnen de huidige gemeente Sittard-Geleen-Born hadden het zwaar te verduren. Vooral Grevenbicht werd door het kolkende water van de Maas overspoeld.

Spookavond
De 92-jarige Willy de Bruijn heeft het zijn oudere zus Fieneke Pörteners-de Bruijn vaker horen vertellen. Het gezin De Bruijn woonde toentertijd op de hoek van de Hoogstraat (Verkessteeg) en de Beekstraat, waar vader “Sjaakske” een goed beklante kapperszaak uitbaatte. Het spookte op Silvesteravond 1925 zo hevig langs de Maas, dat een ongetrouwde oom die in huis woonde die avond niet op sjich ging naar de mijn. Op het waarom van zijn verzuim wist hij alleen te antwoorden, dat hij de situatie die avond niet vertrouwde. En het gelijk was aan zijn zijde, want diezelfde nacht sloeg de woest tekeer gaande Maas vlak bij het ouderlijk huis een groot gat in de dijk, waar je met kar en paard doorheen zou kunnen. De vloedgolf sloeg een gedeelte van het huis weg en nagenoeg alle huizen langs de beek en ook in de rest van laag Grevenbicht hadden het zwaar te verduren.

Een vreemde vrouw op bezoek
Wat haarfijn is bijgebleven, is de grote saamhorigheid onder de dorp- en buurtbewoners. De hulp die de mensen aan elkaar boden was ongekend en later ook nauwelijks meer geëvenaard. Dat was ‘naobersjap’ op z’n best. Een andere gebeurtenis die nog op het netvlies staat, is het moment dat het Korps Mariniers hulp kwamen bieden aan de Grevenbichtse bevolking. De toen nog sterk glooiende Hoogstraat was op het hoogste punt een plek waar heel veel buurtbewoners waren samengestroomd om droge voeten te houden. Op zeker moment week de samengeschoolde menigte uit elkaar en verscheen er een groep Mariniers in blauwe uniformen met in hun midden een vrouw die naar de omstandigheden waarin ze zich bevond gekleed ging. Velen vroegen zich af wat die vrouw tussen die troep Militaire hulpverleners te zoeken had, totdat Willy’s moeder zei: “Kiek éns tegooj, det is toch oos keuningen!”

Monumentje
Op zaterdag 31 december 2005 werd op initiatief van de Heemkundevereniging Bicht op de plaats waar in 1926 de dijk doorbrak een monumentje geplaatst als blijvende herinnering aan die gedenkwaardige nieuwjaarsnacht van 1926. Het monumentje werd ontworpen door Miel Jaspers en gefinancierd uit een schenking van de inmiddels opgeheven politieke groepering Progressief Born.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here